Pulang dalam Sujud: Taubat Seorang Pengembara di Tanah Sunda

Sabtu 07-03-2026,17:52 WIB
Reporter : Haidaroh
Editor : Haidaroh

“Ditebus ku saha?”

“Ku kasalahan sorangan.”

Ajengan Rahmat duduk di batu pinggir sawah. “Rangga, dina Islam teu aya istilah telat pikeun tobat. Anu aya ngan reueus pikeun ngaku salah.”

Rangga menatap tanah. “Abdi ngantunkeun jalma nu nyaah pisan ka abdi.”

Ajengan mengangguk. “Sakapeung Gusti ngantep urang leumpang jauh supaya urang terang sabaraha pentingna tempat uih.”

Rangga terdiam.

“Anjeun hoyong naon ayeuna?” tanya Ajengan.

Pertanyaan itu membuatnya gamang. Selama ini ia selalu tahu ke mana harus pergi, tapi tidak pernah tahu untuk apa.

“Abdi hoyong… tenang.”

Ajengan tersenyum. “Tenang teu kapendak ku lumpat. Tenang kapendak ku nyanghareupan.”

*******

Beberapa hari berikutnya, Rangga membantu memperbaiki surau. Ia mengangkat kayu, mengecat dinding, membersihkan halaman. Anak-anak kecil memanggilnya “Aa Rangga” dengan riang.

Suatu sore, Siti datang membawa teh hangat.

“Aa ayeuna siga béda,” katanya.

“Béda kumaha?”

“Leuwih sepi, tapi sanés sepi nu kosong.”

Rangga tersenyum. “Abdi capé lumpat.”

Kategori :